ใส่คำที่ต้องการค้นหาข้อมูลสินค้าและบทความด้านล่าง
สารอาหารนั้นแบ่งออกเป็นหมวดหมู่ย่อยคือ : โปรตีน คาร์โบไฮเดรต ไขมัน วิตามิน แร่ธาตุและน้ำ
โปรตีนในอาหารสุนัข
แหล่งโปรตีนของอาหารสุนัขทั่วไป ได้แก่ เนื้อสัตว์ สัตว์ปีก ปลา และส่วนผสมจากพืชบางชนิดเช่น ข้าวโพด กลูเตน และกากถั่วเหลือง
เป็นที่รู้กันดีว่า กรดอะมิโนหรือโปรตีนนั้น ช่วยในการสร้างเส้นขน ผิวหนัง เล็บ กล้ามเนื้อ เอ็นกล้ามเนื้อ และช่วยในการเติบโตของกระดูก รวมไปถึงยังมีบทบาทสำคัญในการผลิตฮอร์โมนในสุนัขอีกด้วย
กรดอะมิโนที่จำเป็นในอาหารสุนัขนั้นนอกจากจะมาจากเนื้อแล้วยังต้องมาจากพืชอีกด้วย เช่นกากถั่วเหลืองเป็นต้น
คาร์โบไฮเดรตในอาหารสุนัข
แหล่งคาร์โบไฮเดรตโดยทั่วไปจะมาจากพืชและธัญพืช คาร์โบไฮเดรตจัดอยู่ในหมวดหมู่ของแป้ง (น้ำตาล) และจะได้พลังงานจากจากไฟเบอร์ตามลำดับ
แป้ง (Starches ) ประกอบด้วยน้ำตาลหลายชนิดเช่น กลูโคส หรือฟรุกโตส โดยสุนัขสามารถเปลี่ยนน้ำตาลให้กลายเป็นพลังงานและนำมาใช้ได้
ไฟเบอร์สามารถย่อยลงเป็นกรดไขมันสายสั้นโดยแบคทีเรียในลำไส้ของสุนัข แหล่งที่มาของไฟเบอร์ที่สามารถย่อยได้จะมาจาก ยางจากพืช ที่ให้กรดไขมันที่มีสายโซ่สั้นจำนวนที่สูง ไฟเบอร์ที่ย่อยได้โดยจุลินทรีย์เช่น บีทพัลป์ จะให้กรดไขมันสายสั้น (short chain fatty acid) และเพิ่มปริมาณสำหรับขับออกมาเป็นของไฟเบอร์ที่ย่อยได้โดยจุลินทรีย์ได้น้อยเช่น เซลลูโลส จะเพิ่มขนาดเพื่อขับออกทางระบบขับถ่ายและจะให้กรดไขมันสายสั้น (short chain fatty acid) เพียงเล็กน้อย
ไขมันในอาหารสุนัข
ไขมันพบได้ในเนื้อสัตว์ สัตว์ปีก ปลา และน้ำมันพืชเช่น ไขมัน นั้นจะช่วยเติมเต็มการทำงานของร่างกายที่สำคัญหลายอย่าง ทั้งการสร้างเยื่อหุ้มเซลล์ การช่วยรักษาอุณหภูมิของร่างกาย ควบคุมการอักเสบและอื่น ๆ ไขมันเป็นรูปแบบหลักของพลังงานสะสมในร่างกาย โดยไขมันนั้นให้พลังงานมากเป็นสองเท่าของคาร์โบไฮเดรตหรือโปรตีน
ไขมันยังมีหน่วยย่อยของไขมันที่สำคัญคือกรดไขมันโอเมก้า 6 และโอเมก้า 3 กรดไขมันโอเมก้า -6 มีความจำเป็นสำหรับการบำรุงรักษาผิวหนังและเส้นขน กรดไขมันโอเมก้า -3 มีความสำคัญในการแข็งตัวของเลือดและลดการอักเสบในสุนัข
วิตามินและแร่ธาตุในอาหารสุนัข
วิตามินมีหน้าที่ส่งเสริมการเติบโตของกระดูก การแข็งตัวของเลือด การผลิตพลังงาน และการป้องกันอนุมูลอิสระ
วิตามิน A, D, E และ K ต้องการไขมันสำหรับการดูดซึมเข้าสู่ร่างกาย ในขณะที่วิตามินเช่นวิตามิน B-complex และวิตามินซีต้องการน้ำที่จะดูดซึมเข้าสู่ร่างกาย
แร่ธาตุให้การบำรุงโครงสร้างกระดูกและช่วยในการสื่อสารของเส้นประสาทและการหดตัวของกล้ามเนื้อ
สุนัขสูงวัยของคุณสูดดมฟุดฟิดลงในชามแล้วเดินออกไปแทนที่จะกินมันใช่ไหม? คุณอาจคิดว่าเค้าแค่เลือกกิน แต่เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องจับตาดูว่าเค้ากินมากแค่ไหน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเค้าอายุมากแล้ว ในขณะที่อายุมากขึ้น การรับรู้กลิ่นและรสย่อมลดลง อาจเกี่ยวข้องกับการที่เค้าอยากอาหารน้อยลง แต่การสูญเสียความอยากอาหารสามารถบ่งบอกถึงปัญหาทางการแพทย์ที่ร้ายแรงได้
“ สิ่งสำคัญคือต้องให้สุนัขของคุณ มีแคลอรีเพียงพอเพราะการลดน้ำหนักอาจทำให้สัตว์เลี้ยงสูงวัยอ่อนแอลงได้” Wendy Brooks, D.V.M. เตือนว่าการลดความอยากอาหารควรได้รับคำแนะนำจากสัตวแพทย์ของคุณ กฎง่ายๆ: หากสัตว์เลี้ยงของคุณไม่ได้กินอะไรเลยในหนึ่งวัน ให้ไปหาสัตว์แพทย์
ในสุนัขนั้นมักจะชอบกินอาหารเปียก เพราะชอบรสชาติและเนื้อสัมผัสของมัน ” Brooks กล่าว คุณสามารถเพิ่มอาหารเม็ดที่เค้าชื่นชอบลงไปในอาหารเปียกได้
สุนัขชอบอาหารอุ่น ๆ หรืออุณหภูมิห้อง (ไม่ร้อนหรือเย็น) หลีกเลี่ยงการเสิร์ฟอาหารเปียกจากตู้เย็นและเก็บอาหารให้พ้นความร้อน อีกสาเหตุที่ทำให้เขาไม่กินเพราะอากาศข้างนอกมันร้อนเกินไป
สุนัขชอบความคงเส้นคงวา เมื่อพูดถึงอาหารของพวกเค้า อย่าเปลี่ยนทุกวัน แต่ลองใช้รสชาติใหม่ เช่น เนื้อแกะ หรือ ไก่ และดูการตอบสนองของเค้า (อาจทำให้กระตุ้นการรับกลิ่นของเค้า) เพื่อหลีกเลี่ยงอาการท้องเสีย แนะนำให้ผสมอาหารใหม่กับอาหารเก่าของเค้าเพิ่มขึ้นทีละน้อยในแต่ละวันจนเท่ากัน
ปัญหาสุขภาพของสุนัขสูงวัยทั่วไป เช่น โรคไขข้อ หรือ อาการปวดข้อ สามารถทำให้เค้าไปที่กินอาหารได้ยาก วางอาหารและน้ำในที่ ๆ เค้าใช้เวลาส่วนใหญ่ และวางน้ำในทุกชั้นของบ้านด้วย
สัตว์เลี้ยงสูงวัยมีความเสี่ยงสูงต่อการขาดน้ำ เตรียมชามสำหรับน้ำสะอาดตลอดเวลา ซึ่งจะช่วยป้องกันโรค เช่น โรคไต และช่วยในการย่อยอาหาร
สุนัขชอบคนอารมณ์ดี หากคุณเห็นเค้ากินอาหารก็ให้รางวัลด้วยการชมเชยเล็กน้อย เค้าจะรับรู้ว่ามันทำให้คุณมีความสุขและจะทำพฤติกรรมซ้ำอีก
