ใส่คำที่ต้องการค้นหาข้อมูลสินค้าและบทความด้านล่าง
ความหมาย สาเหตุ และปัจจัยที่ทำให้เกิดโรคอ้วนในสุนัข
โรคอ้วนหมายถึง การเพิ่มขึ้นของน้ำหนักตัวที่เกินข้อจำกัดของโครงสร้างกระดูกและร่างกายเป็นผลมาจากการสะสมของไขมันในร่างกายส่วนเกิน
โรคอ้วนหมายถึง การเพิ่มขึ้นของน้ำหนักตัวที่เกินข้อจำกัดของโครงสร้างกระดูกและร่างกาย เป็นผลมาจากการสะสมของไขมันส่วนเกินในร่างกาย
โรคอ้วนมีสาเหตุมาจากปริมาณแคลอรี่ที่สูงเกินกว่าแคลอรี่ที่ใช้ไป นี่หมายความว่าสุนัขกินอาหารทีให้พลังงาน (แคลอรี่) มากกว่าที่ใช้และเก็บพลังงานส่วนเกินไว้ในรูปแบบของไขมัน
มีหลายปัจจัยที่สามารถนำไปสู่โรคอ้วน เช่น :
• การให้อาหารมากเกินไป
• การเคลื่อนไหวน้อย
• สายพันธุ์
• อายุและเพศ
• การทำหมัน
• โรคเบาหวาน
• ภาวะที่มีการทำงานของฮอร์โมนจากต่อมหมวกไตมากเกิน
• ไฮโปไทรอยด์
• น้ำหนักของเจ้าของ
กรดไขมัน ไฟเบอร์ และกรดไขมันในโปรแกรมลดน้ำหนักสุนัขของคุณ
ไขมัน
• สุนัขใช้ไขมันเป็นแหล่งพลังงานหลัก
• คาร์โบไฮเดรตเป็นทางเลือกที่ให้แคลอรีต่ำซึ่งเป็นอาหารที่ทดแทนไขมันได้และย่อยสลายง่าย คาร์โบไฮเดรตที่ย่อยได้นั้นมีปริมาณแคลอรี่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของปริมาณไขมันที่เท่ากัน และไม่มีข้อเสียเหมือนกับไฟเบอร์ที่ย่อยไม่ได้
• ไฟเบอร์และกรดไขมัน
• ไฟเบอร์ระดับปกติของแหล่งไฟเบอร์ที่ย่อยได้โดยจุลินทรีย์ปานกลางช่วยสร้างและรักษาลำไส้ให้แข็งแรง นี่เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับสุนัขที่กำลังอยู๋ในแผนการลดน้ำหนัก
• ผลิตภัณฑ์ลดน้ำหนักสำหรับสุนัขบางชนิดจะลดแคลอรี่ด้วยไฟเบอร์ในปริมาณสูง อาหารที่มีไฟเบอร์สูงอาจลดความสามารถในการย่อยและดูดซึมสารอาหารหลายชนิดรวมถึงไขมัน อาหารที่มีไฟเบอร์สูงเหล่านี้อาจส่งผลให้อุจจาระมีขนาดใหญ่ ขับถ่ายบ่อย และสภาพผิวหนังและขนที่ลดแย่ลง
• อาหารที่ให้ระดับกรดไขมันที่ปรับแล้วจะช่วยรักษาผิวหนังและขนของสัตว์เลี้ยงให้มีสุขภาพดีแม้จะลดระดับไขมันลงก็ตาม
คาร์โบไฮเดรตและส่วนผสมพิเศษในโปรแกรมลดน้ำหนักสุนัขของคุณ
คาร์โบไฮเดรตและส่วนผสมพิเศษ
• การให้อาหารที่มีคาร์โบไฮเดรตจากข้าวโพด คาร์โบไฮเดรตข้าวฟ่าง และ/หรือข้าวบาร์เลย์อาจส่งผลให้ระดับน้ำตาลในเลือด และอินซูลินลดลงเมื่อเทียบกับการให้อาหารที่มีข้าวเป็นแหล่งคาร์โบไฮเดรตหลัก ระดับน้ำตาลในเลือดและอินซูลินที่ลดลงสามารถช่วยรักษาน้ำหนักที่เหมาะสมได้
นอกจากนี้อาหารที่มี L-carnitine สามารถช่วยให้สุนัขเผาผลาญไขมันได้ L-carnitine เป็นสารประกอบคล้ายวิตามินที่ช่วยเผาผลาญไขมันส่วนเกินได้
การลดน้ำหนักสำหรับสุนัขของคุณควรค่อยเป็นค่อยไป
• เป้าหมายของโปรแกรมลดน้ำหนักที่ดีควรเป็นการลดน้ำหนักทีละน้อย สิ่งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในแมว เนื่องจากข้อจำกัดของสารอาหารอย่างรุนแรงอาจส่งผลให้เกิดไขมันในตับ (การสะสมไขมันผิดปกติในตับ)
• สุนัขควรลดน้ำหนัก 1 ถึง 2% ของน้ำหนักเริ่มต้นต่อสัปดาห์
• วิธีที่ดีในการเริ่มโปรแกรมลดน้ำหนักคือการลดปริมาณแคลอรี่ โดยเปลี่ยนไปใช้สูตรควบคุมน้ำหนักหรือลดไขมัน สุนัขและแมวที่ตอบสนองช้า
ควรไปพบสัตวแพทย์เพื่อรับโปรแกรมลดน้ำหนักแบบพิเศษ
โปรแกรมการควบคุมน้ำหนักโดยรวมสามารถนำไปสู่การลดน้ำหนักที่ประสบความสำเร็จได้ แนะนำว่าควรให้สัตวแพทย์เป็นผู้ประเมินการลดน้ำหนักให้ และเจ้าของจำต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดอย่างเคร่งครัด ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากที่จะทำให้การลดน้ำหนักประสบความสำเร็จ
สัตวแพทย์แนะนำ ผลิตภัณฑ์จาก ไอแอมส์™ ที่ให้สารอาหารที่เหมาะสมสำหรับสุนัขในโปรแกรมลดน้ำหนักอีกด้วย
'Q: เมื่อต้องฝึกลูกสุนัข สามารถให้อาหารของคนเป็นรางวัลได้หรือไม่?
A: โดยส่วนตัวแล้ว ฉันจะไม่ใช้ขนมหรืออาหารในการฝึกเลย แต่จะใช้ภาษากายและการให้คำชมเป็นรางวัลในการฝึกแทน ซึ่งมันก็ได้ผลดีเช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อสุนัขบางตัวไม่ได้สนใจหรือถูกดึงดูดใจด้วยอาหาร
ถึงแม้คนส่วนมากมักจะใช้วิธีนี้และประสบความสำเร็จ แต่ฉันก็ไม่แนะนำวิธีนี้อยู่ดี การให้อาหาร (ของคน) เป็นรางวัล อาจทำให้สุนัขมีความคิดว่าพวกเค้าสามารถกินอาหารของคุณได้ ซึ่งมันอาจกระตุ้นให้พวกเค้าขโมยอาหารจากโต๊ะ หรือจากคนโดยเฉพาะเด็กๆ หรือแขกที่บ้านได้
นอกจากนี้อาหารบางอย่างของคนก็เป็นพิษต่อสุนัข ตัวอย่างเช่นช็อกโกแลต, องุ่น, ลูกเกด, ถั่วแมคาเดเมียและไซลิทอล (สารให้ความหวานมักจะใช้ในหมากฝรั่ง, ขนม, และขนมอบ)
แทนที่จะให้อาหารของคน คุณสามารถใช้ขนมสำหรับสุนัขแทนได้ โดยเลือกสูตรที่มีไขมันต่ำ ผลิตจากเนื้อสัตว์คุณภาพดี และเหมาะกับการฝึก ไม่ควรเลือกขนมที่เคี้ยวง่าย เพราะอาจจะมีส่วนผสมของน้ำตาลสูง เวลาซื้อขนมให้พวกเค้า อย่าลืมอ่านฉลากเพื่อดูส่วนประกอบให้แน่ชัดซะก่อน
ในระหว่างการฝึกระวังอย่าให้ขนมพวกเค้ามากจนเกินไป และไม่ควรให้ขนมแทนอาหารหลัก ไม่อย่างนั้นอาจจะส่งผลกระทบต่อปริมาณแคลอรี่ที่พวกเค้าควรได้รับในแต่ละวัน
ทั้งนี้ในการฝึกแต่ละครั้ง ไม่ควรใช้เวลานานแต่เน้นฝึกบ่อยครั้งแทน อย่างการฝึกลูกสุนัขแต่ละครั้งควรใช้เวลาไม่เกิน 5 นาที
และสุดท้ายสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ควรใช้การฝึกแบบเชิงบวก หากคุณเริ่มหงุดหงิดเพราะลูกสุนัขเริ่มไม่สนใจและไม่ยอมอยู่นิ่ง ให้หยุดพักก่อน พยายามให้การฝึกแต่ละครั้งจบแบบสนุกสนาน เพื่อกระตุ้นให้พวกเค้าอยากฝึกอีกในครั้งต่อไป
คำแนะนำโดย Janet Tobiassen, สัตวแพทย์ในรัฐวอชิงตัน ที่ทำการศึกษาและเขียนบทความวิชาการเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงตั้งแต่ปี 2542 โดยเธอเริ่มฝึกสุนัขตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยผ่านการฝึกจากชมรม 4-H รวมถึงได้เข้าฝึกอบรมเรื่องการบำบัดและการฝึกสัตว์เลี้ยงเมื่อตอนเรียนคณะสัตวแพทย์ศาสตร์'
