ใส่คำที่ต้องการค้นหาข้อมูลสินค้าและบทความด้านล่าง
อาหารมีศักยภาพที่สำคัญต่อความอดทนของสุนัขใช้แรงงาน สุนัขลากเลื่อนอลาสก้าอาจถือได้ว่าเป็นสุนัขใช้แรงงานที่ดีที่สุด บางครั้งก็ลากเลื่อนมากกว่า 1,000 ไมล์ในอุณหภูมิที่ต่ำกว่าศูนย์ การให้อาหารที่สมดุลเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อตอบสนองความต้องการพิเศษของสุนัขที่ต้องมีโภชนาการเคร่งครัดในสถานการณ์ดังกล่าว ไม่เพียงแต่อาหารที่ให้กับสุนัขเหล่านี้ควรมีโปรตีนสูง แต่ยังควรมีไขมันสูงซึ่งทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงานสำคัญในการออกกำลังกายกล้ามเนื้ออีกด้วย
ผลกระทบของอาหารต่อประสิทธิภาพ
อาหารไขมันสูงสามารถช่วยให้กล้ามเนื้อเผาผลาญไขมันได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในระหว่างการออกกำลังกายอย่างต่อเนื่อง การออกซิเดชันของกรดไขมันจะเป็นแหล่งพลังงานหลักสำหรับกล้ามเนื้อ การเพิ่มประสิทธิภาพของการเผาผลาญไขมัน ทำให้ร่างกายใช้คาร์โบไฮเดรต และเนื่องจากสุนัขส่วนใหญ่มีพลังงานมากกว่า 10 ถึง 50 เท่าที่เก็บสะสมในไขมันมากกว่าในกล้ามเนื้อไกลโคเจน (คาร์โบไฮเดรต) ซึ่งอาจช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้กำลังของสัตว์
การศึกษา ของ ไอแอมส์™ แสดงให้เห็นว่าในสุนัขลากเลื่อนที่ได้รับการฝึกฝนเช่นเดียวกับสุนัขธรรมดา ประสิทธิภาพการใช้กำลังก็เพิ่มขึ้น ด้วยการเปลี่ยนจากไขมันต่ำเป็นอาหารไขมันสูง (จาก 25 เป็น 65% ของแคลอรี่จากไขมัน) โดยปริมาณที่เพิ่มขึ้น:
• ปริมาณไมโตคอนเดรีย - การเพิ่มปริมาณของ ''แหล่งพลังงาน'' ของเซลล์กล้ามเนื้อเพิ่มความสามารถในการเกิดออกซิเดชันของกรดไขมัน
• ความสามารถในใช้ออกซิเจน – กล้ามเนื้อทำหน้าที่ได้ดีขึ้น เมื่อใช้กรดไขมันเป็นเชื้อเพลิง เนื่องจากความสามารถในการใช้ออกซิเจน
• การเกิดออกซิเดชันของกรดไขมัน - โดยการเพิ่มการใช้กรดไขมันระหว่างการออกกำลังกายจะมีการปล่อยพลังงานมากขึ้นเพื่อให้กล้ามเนื้อใช้งาน
• เมื่อสุนัขถูกเปลี่ยนกลับไปเป็นอาหารไขมันต่ำ เงื่อนไขทั้งหมดเหล่านี้จะลดลงเป็นก่อนหน้านี้
ผลลัพธ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า การเพิ่มแหล่งไขมันและความสามารถในการเผาผลาญไขมันให้เป็นพลังงาน อาหารที่มีไขมันสูงจะส่งเสริมประสิทธิภาพการใช้กำลังในสุนัขใช้แรงงาน
1 Reynolds AJ, et al “ ผลกระทบของอาหารที่มีต่อการทำงานของสุนัขลากเลื่อน, ความสามารถในการออกซิเดชั่น, โครงร่าง, โครงสร้างกล้ามเนื้อและการเผาผลาญไกลโคเจนในกล้ามเนื้อ” ความก้าวหน้าล่าสุดในการวิจัยทางโภชนาการในสุนัขและแมว: เอกสารการประชุมวิชาการด้านโภชนาการระหว่างประเทศของ IAMS ประจำปี 1996 Carey DP, Norton SA, Bolser SM, eds. วิลมิงตั นโอไฮโอ 1996 181–198
โซเดียมมีส่วนช่วยในการควบคุมและรักษาสมดุลของน้ำในเซลล์ต่าง ๆ ของร่างกาย เพื่อป้องกันภาวะการบวมน้ำและภาวะการขาดน้ำ นอกจากนี้โซเดียมยังมีส่วนสำคัญในการทำงานของเซลล์กล้ามเนื้อและเส้นประสาทอีกด้วย
เนื้อสัตว์ สัตว์ปีก ปลา และไข่เป็นแหล่งของโซเดียม
แหล่งที่มาของโซเดียมมักได้จากเนื้อสัตว์ ทั้งสัตว์ปีก ปลา และไข่ แต่ในบางครั้งโซเดียมอาจอยู่ในรูปแบบของเกลือแกง ซึ่งเกลือก็เป็นสิ่งสำคัญสำหรับสัตว์เช่นเดียวกัน
สมาคม American Feed Control Official ได้แนะนำว่าอาหารสุนัขชนิดเม็ด ควรมีโซเดียมอย่างน้อย 0.3% เพื่อความเหมาะสมในการเจริญเติบโตของสุนัข
แต่หากสุนัขได้รับโซเดียมมากเกินไป พวกเค้าจะเกิดการกระหายน้ำ แล้วเมื่อสุนัขได้กินน้ำเข้าไปในปริมาณมาก โซเดียมก็จะขับออกมาพร้อมกับปัสสาวะ แต่สำหรับสุนัขที่มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง จะสามารถรับปริมาณโซเดียมได้มากกว่าอาหารสุนัขที่วางจำหน่ายทั่วไป โดยไม่ทำให้เกิดการกระหายน้ำ
ดังนั้นเจ้าของสามารถคลายกังวลเรื่องโซเดียมในอาหารสุนัขได้ เนื่องจากอาหารสุนัขที่วางจำหน่ายจะมีระดับโซเดียมที่ปลอดภัยต่อสุขภาพของพวกเค้า
ข้อแนะนำในการใช้โซเดียมสำหรับสุนัขบางตัว
สัตวแพทย์มักแนะนำให้สุนัขที่มีปัญหาเรื่องโรคหัวใจ โรคตับ หรือโรคไต ปรับลดปริมาณโซเดียมลง เพื่อป้องกันความดันโลหิตสูง และช่วยลดการสะสมของของเหลวในร่างกายที่มีปริมาณมากเกินไป
นอกจากนี้ถึงแม้สุนัขสูงวัยจะมีแนวโน้มที่เป็นโรคเหล่านี้ได้ แต่หากพวกเค้ายังมีร่างกายที่แข็งแรง ก็ไม่จำเป็นต้องลดปริมาณโซเดียมลง
การใช้โซเดียมเป็นส่วนประกอบในอาหารสุนัขของเรา
ระดับโซเดียมในอาหารสุนัขของเรามีปริมาณที่เหมาะสมต่อร่างกายสุนัข โดยปริมาณโซเดียมในอาหารเหล่านี้ มีสัดส่วนที่สมดุลกับพลังงาน แร่ธาตุต่างๆ วิตามิน ไขมัน โปรตีนและคาร์โบไฮเดรต
โซเดียมมีส่วนช่วยในการควบคุมและรักษาสมดุลของน้ำในเซลล์ต่าง ๆ ของร่างกาย เพื่อป้องกันภาวะการบวมน้ำและภาวะการขาดน้ำ นอกจากนี้โซเดียมยังมีส่วนสำคัญในการทำงานของเซลล์กล้ามเนื้อและเส้นประสาทอีกด้วย
เนื้อสัตว์ สัตว์ปีก ปลา และไข่เป็นแหล่งของโซเดียม
แหล่งที่มาของโซเดียมมักได้จากเนื้อสัตว์ ทั้งสัตว์ปีก ปลา และไข่ แต่ในบางครั้งโซเดียมอาจอยู่ในรูปแบบของเกลือแกง ซึ่งเกลือก็เป็นสิ่งสำคัญสำหรับสัตว์เช่นเดียวกัน
สมาคม American Feed Control Official ได้แนะนำว่าอาหารสุนัขชนิดเม็ด ควรมีโซเดียมอย่างน้อย 0.3% เพื่อความเหมาะสมในการเจริญเติบโตของสุนัข
แต่หากสุนัขได้รับโซเดียมมากเกินไป พวกเค้าจะเกิดการกระหายน้ำ แล้วเมื่อสุนัขได้กินน้ำเข้าไปในปริมาณมาก โซเดียมก็จะขับออกมาพร้อมกับปัสสาวะ แต่สำหรับสุนัขที่มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง จะสามารถรับปริมาณโซเดียมได้มากกว่าอาหารสุนัขที่วางจำหน่ายทั่วไป โดยไม่ทำให้เกิดการกระหายน้ำ
ดังนั้นเจ้าของสามารถคลายกังวลเรื่องโซเดียมในอาหารสุนัขได้ เนื่องจากอาหารสุนัขที่วางจำหน่ายจะมีระดับโซเดียมที่ปลอดภัยต่อสุขภาพของพวกเค้า
ข้อแนะนำในการใช้โซเดียมสำหรับสุนัขบางตัว
สัตวแพทย์มักแนะนำให้สุนัขที่มีปัญหาเรื่องโรคหัวใจ โรคตับ หรือโรคไต ปรับลดปริมาณโซเดียมลง เพื่อป้องกันความดันโลหิตสูง และช่วยลดการสะสมของของเหลวในร่างกายที่มีปริมาณมากเกินไป
นอกจากนี้ถึงแม้สุนัขสูงวัยจะมีแนวโน้มที่เป็นโรคเหล่านี้ได้ แต่หากพวกเค้ายังมีร่างกายที่แข็งแรง ก็ไม่จำเป็นต้องลดปริมาณโซเดียมลง
การใช้โซเดียมเป็นส่วนประกอบในอาหารสุนัขของเรา
ระดับโซเดียมในอาหารสุนัขของเรามีปริมาณที่เหมาะสมต่อร่างกายสุนัข โดยปริมาณโซเดียมในอาหารเหล่านี้ มีสัดส่วนที่สมดุลกับพลังงาน แร่ธาตุต่างๆ วิตามิน ไขมัน โปรตีนและคาร์โบไฮเดรต
