ใส่คำที่ต้องการค้นหาข้อมูลสินค้าและบทความด้านล่าง
'การวิจัยของ ไอแอมส์™ แสดงให้เห็นว่าผลิตภัณฑ์อาหารสุนัขบางตัวมีสูตรที่ดีที่สุดโดยใช้แหล่งคาร์โบไฮเดรตร่วมกัน อาหารสุนัขของ ไอแอมส์™ ทั้งหมดได้รับการคิดค้นอย่างแม่นยำเพื่อตอบสนองความต้องการทางโภชนาการของสุนัขของคุณในช่วงวัยของเขา การรวมกันดังกล่าวให้การย่อยที่ดีที่สุดและช่วยรักษาระดับพลังงาน
ส่วนผสมคาร์โบไฮเดรตในอาหารสุนัขของเรา
อาหารสุนัขของเรามีส่วนผสมของคาร์โบไฮเดรตที่หลากหลาย:
ข้าวบาร์เล่ย์: ไอแอมส์™ ใช้ข้าวบาร์เลย์ที่ไม่ขัดสีที่ปรุงที่อุณหภูมิสูงและบดละเอียดในสูตรอาหารสุนัขชนิดเม็ดของเราเป็นส่วนหนึ่งของการผสมผสานคาร์โบไฮเดรตที่เราได้จดสิทธิบัตร
ข้าวโพด: ไอแอมส์™ ใช้เมล็ดข้าวโพดคุณภาพสูงที่บดละเอียดเพื่อแยกเปลือกนอกของเมล็ดข้าวโพดออกและปรุงที่อุณหภูมิสูงเพื่อเพิ่มช่วยให้การย่อยได้ดีขึ้น
ข้าวฟ่าง: หรือที่เรียกว่าไมโล ถูกทำให้แตกแล้วบดละเอียดและปรุงก่อนที่จะใส่เข้าไปในอาหารสุนัขชนิดเม็ดของเรา มันเป็นแหล่งคาร์โบไฮเดรตอีกแหล่งหนึ่งในการผสมผสานคาร์โบไฮเดรตที่เราได้จดสิทธิบัตรเช่นกัน
แป้งข้าวจ้าว: อาหารของเรามีเมล็ดข้าวสีขาวขนาดเล็กที่ถูกแยกออกจากเมล็ดข้าวสารขนาดใหญ่และปรุงที่อุณหภูมิสูงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการย่อยอาหารในสุนัข
ข้าวสาลี: นี่เป็นแหล่งคาร์โบไฮเดรตคุณภาพสูงอีกแหล่งหนึ่ง ในบิสกิตของเรามีข้าวสาลีเป็นแหล่งคาร์โบไฮเดรตที่ดีเยี่ยมและน่ากินและเพิ่มความหนาแน่นให้กับบิสกิตในระหว่างการอบอีกด้วย
การย่อยที่เหมาะสมที่สุดสำหรับสุนัขของคุณ
อาหารที่ย่อยได้เป็นอย่างดีเป็นปัจจัยสำคัญในการเลี้ยงสุนัขของคุณ ซึ่งการย่อยที่ดีจะให้สารอาหารที่จำเป็นมากขึ้น
การวิจัยที่เป็นนวัตกรรมและได้รับสิทธิบัตรโดยนักวิทยาศาสตร์ของ ไอแอมส์™ พบว่าเมื่อคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อนจากแหล่งคาร์โบไฮเดรตที่มาจากข้าวฟ่างและข้าวบาร์เลย์ถูกนำมาใช้ในอาหารสุนัข การย่อยอาหารของพวกเขาจะดีขึ้นอีกระดับ
แหล่งคาร์โบไฮเดรตเหล่านี้ล้วนย่อยได้รวดเร็ว หมายความว่าร่างกายของสุนัขจะยังคงเผาผลาญพลังงานในแต่ละส่วน ธัญพืชเหล่านี้มีความพิเศษที่ทำย่อยอย่างช้า ๆ และสม่ำเสมอให้แหล่งพลังงานที่มั่นคง
รักษาระดับพลังงานสำหรับสุนัขของคุณ
การย่อยสลายช้า ๆ ของข้าวฟ่าง ข้าวโพด และข้าวบาร์เลย์ส่งผลให้ระดับกลูโคสในเลือดอยู่ในระดับปานกลางและคงที่หลังจากมื้ออาหาร โดยการลดความผันผวนของน้ำตาลกลูโคสในเลือด อาหารที่มีส่วนผสมดังกล่าวจะช่วยให้มีพลังงานยั่งยืน'
อาหารมีศักยภาพที่สำคัญต่อความอดทนของสุนัขใช้แรงงาน สุนัขลากเลื่อนอลาสก้าอาจถือได้ว่าเป็นสุนัขใช้แรงงานที่ดีที่สุด บางครั้งก็ลากเลื่อนมากกว่า 1,000 ไมล์ในอุณหภูมิที่ต่ำกว่าศูนย์ การให้อาหารที่สมดุลเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อตอบสนองความต้องการพิเศษของสุนัขที่ต้องมีโภชนาการเคร่งครัดในสถานการณ์ดังกล่าว ไม่เพียงแต่อาหารที่ให้กับสุนัขเหล่านี้ควรมีโปรตีนสูง แต่ยังควรมีไขมันสูงซึ่งทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงานสำคัญในการออกกำลังกายกล้ามเนื้ออีกด้วย
ผลกระทบของอาหารต่อประสิทธิภาพ
อาหารไขมันสูงสามารถช่วยให้กล้ามเนื้อเผาผลาญไขมันได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในระหว่างการออกกำลังกายอย่างต่อเนื่อง การออกซิเดชันของกรดไขมันจะเป็นแหล่งพลังงานหลักสำหรับกล้ามเนื้อ การเพิ่มประสิทธิภาพของการเผาผลาญไขมัน ทำให้ร่างกายใช้คาร์โบไฮเดรต และเนื่องจากสุนัขส่วนใหญ่มีพลังงานมากกว่า 10 ถึง 50 เท่าที่เก็บสะสมในไขมันมากกว่าในกล้ามเนื้อไกลโคเจน (คาร์โบไฮเดรต) ซึ่งอาจช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้กำลังของสัตว์
การศึกษา ของ ไอแอมส์™ แสดงให้เห็นว่าในสุนัขลากเลื่อนที่ได้รับการฝึกฝนเช่นเดียวกับสุนัขธรรมดา ประสิทธิภาพการใช้กำลังก็เพิ่มขึ้น ด้วยการเปลี่ยนจากไขมันต่ำเป็นอาหารไขมันสูง (จาก 25 เป็น 65% ของแคลอรี่จากไขมัน) โดยปริมาณที่เพิ่มขึ้น:
• ปริมาณไมโตคอนเดรีย - การเพิ่มปริมาณของ ''แหล่งพลังงาน'' ของเซลล์กล้ามเนื้อเพิ่มความสามารถในการเกิดออกซิเดชันของกรดไขมัน
• ความสามารถในใช้ออกซิเจน – กล้ามเนื้อทำหน้าที่ได้ดีขึ้น เมื่อใช้กรดไขมันเป็นเชื้อเพลิง เนื่องจากความสามารถในการใช้ออกซิเจน
• การเกิดออกซิเดชันของกรดไขมัน - โดยการเพิ่มการใช้กรดไขมันระหว่างการออกกำลังกายจะมีการปล่อยพลังงานมากขึ้นเพื่อให้กล้ามเนื้อใช้งาน
• เมื่อสุนัขถูกเปลี่ยนกลับไปเป็นอาหารไขมันต่ำ เงื่อนไขทั้งหมดเหล่านี้จะลดลงเป็นก่อนหน้านี้
ผลลัพธ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า การเพิ่มแหล่งไขมันและความสามารถในการเผาผลาญไขมันให้เป็นพลังงาน อาหารที่มีไขมันสูงจะส่งเสริมประสิทธิภาพการใช้กำลังในสุนัขใช้แรงงาน
1 Reynolds AJ, et al “ ผลกระทบของอาหารที่มีต่อการทำงานของสุนัขลากเลื่อน, ความสามารถในการออกซิเดชั่น, โครงร่าง, โครงสร้างกล้ามเนื้อและการเผาผลาญไกลโคเจนในกล้ามเนื้อ” ความก้าวหน้าล่าสุดในการวิจัยทางโภชนาการในสุนัขและแมว: เอกสารการประชุมวิชาการด้านโภชนาการระหว่างประเทศของ IAMS ประจำปี 1996 Carey DP, Norton SA, Bolser SM, eds. วิลมิงตั นโอไฮโอ 1996 181–198
