สุนัขพันธุ์เล็กจะเข้าสู่ช่วงสูงวัยเมื่อมีอายุประมาณ 7 ปี (5 ปีสำหรับสุนัขพันธุ์ใหญ่) มันไม่ใช่เรื่องแปลกที่พวกเค้าจะอยู่ได้นานถึง 15 ปี ในขณะที่สุนัขของคุณเข้าสู่ช่วงสูงวัย พวกเค้าจะทำกิจกรรมน้อยลง และมีโอกาสเสี่ยงเป็นโรคข้ออักเสบ โรคเบาหวาน และโรคไต
Tom Carpenter DVM ประธานสมาคมโรงพยาบาลสัตว์อเมริกันกล่าวไว้ว่า การติดตามพฤติกรรมการกินของสุนัขที่มีอายุมากนั้นเป็นเรื่องสำคัญ โดยทั่วไปสุนัขที่มีอายุมากไม่ต้องการโปรตีน โซเดียม และฟอสฟอรัสมาก แต่ทั้งนี้จะขึ้นอยู่สุนัขแต่ละตัวด้วย
สุนัขสูงวัยบางตัวมีแนวโน้มที่จะเป็นโรคอ้วน เพื่อทดสอบว่าสุนัขของคุณมีน้ำหนักที่เหมาะสมหรือไม่ ให้ขยับมือสัมผัสไปที่ข้างลำตัวของพวกเค้า หากคุณรู้สึกถึงกระดูกซี่โครงถือว่าอยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่ถ้าคุณรู้สึกว่ามีชั้นไขมันปกคลุมหรือสังเกตเห็นหน้าท้องกลมอย่างเห็นได้ชัด แปลว่าพวกเค้าอาจมีน้ำหนักเกินแล้ว การออกกำลังกายยังคงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับสุนัขสูงวัย และหากพวกเค้ามีน้ำหนักเพิ่มขึ้น คุณอาจต้องการอาหารสูตรสำหรับควบคุมน้ำหนักที่มีไขมันต่ำ มีน้ำมันปลาที่อุดมไปด้วยวิตามิน (ไอแอมส์™ โปรแอคทีฟ เฮลท์™ สูตรสุนัขสูงวัยเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่ดีเลยล่ะ)
สุนัขบางตัวอาจมีนิสัยเลือกกินและน้ำหนักลดลง Carpenter กล่าวว่า สุนัขที่อายุมากอาจต้องการอาหารที่มีแคลอรี่มากขึ้น และอาจสูญเสียความสามารถในการดมกลิ่น รวมถึงเคี้ยวอาหารได้ยากขึ้น เพื่อให้ง่ายต่อการเคี้ยว คุณสามารถใช้วิธีผสมน้ำอุ่นเข้ากับอาหารเม็ดได้ นอกจากนี้สุนัขสูงวัยยังมีโอกาสมีภาวะขาดน้ำได้ อย่าลืมเตรียมน้ำสะอาดไว้ให้พวกเค้าด้วยล่ะ
ทั้งนี้หากสุนัขของคุณน้ำหนักขึ้นหรือลงแบบฉับพลัน นั่นอาจเป็นสัญญาณเตือนของโรคร้าย ควรรีบพาไปพบสัตวแพทย์

เราเชื่อว่าผู้เลี้ยงทุกคนอยากให้น้องหมามีชีวิตที่มีความสุขและสุขภาพดี อย่างไรก็ตาม ภัยคุกคามที่ซ่อนอยู่ในเงามืดอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของพวกเค้าได้ อย่างการแพร่กระจายของเห็บและหมัด ปรสิตตัวร้ายเหล่านี้มีขนาดเล็ก สังเกตได้ยาก จึงต้องอาศัยความระมัดระวังและจัดการในทันทีที่พบเจอ
เพื่อปกป้องน้องหมาจากการติดเชื้อปรสิต คุณควรทำความเข้าใจวงจรชีวิตของพวกมัน
หมัดมีวงจรชีวิตสี่ระยะ ได้แก่
แม้จะมีวงจรชีวิตแตกต่างกัน แต่ก็ก่อให้เกิดอันตรายที่คล้ายกัน โดยพวกมันมีวงจรชีวิตดังนี้
การตรวจพบตั้งแต่เนิ่น ๆ เป็นกุญแจสำคัญในการจัดการปรสิตเหล่านี้
หมัดเป็นแมลงตัวเล็กไม่มีปีก พวกมันกินเลือดสุนัขเป็นอาหาร ซึ่งการกัดและการกินเลือดของพวกมันอาจทำให้เกิดปัญหากับสุนัขดังนี้
เห็บมีแปดขาและมีขนาดตัวใหญ่กว่าหมัด พวกมันเกาะติดกับผิวหนังสุนัขเพื่อกินเลือด เห็บสามารถแพร่โรคต่าง ๆ ไปยังสุนัขได้ เช่น โรคลายม์ โรคอะนาพลาสโมซิส และโรคไข้พุพองเทือกเขาร็อคกี้ หากน้องหมาติดเชื้อ คุณอาจพบอาการเหล่านี้
เมื่อตรวจพบการระบาดของปรสิตในสุนัข ผู้เลี้ยงควรทำการดูแลรักษาโดยทันที
วิธีรับมือกับหมัดมีหลายขั้นตอน โดยมีทางเลือกในการจัดการดังนี้
ทั้งนี้ควรปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อกำหนดแนวทางการรักษาที่เหมาะสมที่สุด โดยคุณหมอจะพิจารณาจากอายุ สายพันธุ์ และความต้องการเฉพาะของน้องหมา
หากพบเห็บบนตัวสุนัข ให้กำจัดออกทันทีตามขั้นตอนต่อไปนี้
หมั่นสังเกตอาการและพฤติกรรมของน้องหมาอย่างใกล้ชิด หากพบอาการบวมแดงหรือมีไข้ ให้ปรึกษาสัตวแพทย์ทันที
เคล็ดลับ – หลีกเลี่ยงการใช้วิธีรักษาบางวิธี เช่น ใช้ปิโตรเลียมเจลลีหรือไม้ขีดเพื่อกำจัดเห็บ เพราะสิ่งเหล่านี้อาจทำให้เห็บปล่อยน้ำลายออกมามากขึ้น และอาจเพิ่มความเสี่ยงในการแพร่กระจายของโรคได้
แนวทางป้องกันเห็บและหมัดตัวร้ายที่ดีที่สุดมีขั้นตอนดังนี้
การปกป้องน้องหมาจากเห็บหมัดเป็นสิ่งสำคัญสำหรับสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี หากมีการป้องกันอย่างสม่ำเสมอ ควบคู่ไปกับการใช้ยาและรักษาความสะอาด น้องหมาของคุณก็จะปลอดภัยจากปรสิตตัวร้ายเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม ควรปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อขอคำแนะนำและกำหนดแนวทางการรักษาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับน้องหมาของคุณ